محرومان کمک نمی خواهند، عدالت می خواهند!

دلیل فقر فقیران،محرومیت محرومان، و بینوایی بینوایان را باید در حرص و طمع رانت خوران و آقا زاده ها و دلالان و ثروت و قدرت ثروتمندان و مرفهان جامعه جستجو کرد، ثروتمندانی که با غرور و افتخار و لبخند، در جشن عاطفه ها شرکت می کنند، و از دریای ثروتی که به قیمت فقر محرومان اندوخته اند، قطره ای را به نا داران اعانه می دهند.

جشن عاطفه ها، با قربانی کردن عاطفه و عشق، تصویر روشن نابرابری و تبعیض را بی پروا و با وقاحت، در جامعه طبقاتی نشان می دهد، و مرگ تلخ عاطفه در بلوای لحظه لحظه های این جشن فراموش می شود.

عاطفه در غوغای جشن عاطفه ها می میرد، و حقیقت بر مرگ عاطفه سخت مویه می کند.

سیمای جمهوری اسلامی که بخاطر کسب درآمد، از کانالهای مختلف متعدد، روزانه بارها و بارها با آهنگهای شاد، بدون در نظر گرفتن وضعیت اقتصادی بسیاری از خانواده ها، لوازم تحریر لوکس را تبلیغ می کند، به برگزاری جشنی می بالد، که در آن چشمان کودکان محروم، سوال جستجو می کند. دفتر لوکس آزاده اسیری می آورد و لوازم تشریفاتی و زرق و برق دار دارا و سارا، خون بدل ساراهای نادار می کند.

با شکم گرسنه و کیف کهنه و کفش پاره و شلوار وصله دار، بر روی نیمکت های رنگ و رو رفته، در کلاسهای شیشه شکسته، پای تخته سیاه کهنه می شود نشست، و با شوق و خنده و بی غصه، بر روی کاغذهای کاهی می توان نوشت، اگر که تبعیض نباشد، و عدالت باشد.

محرومان کمک و اعانه و صدقه نمی خواهند، جامعه بی طبقه و عدالت می خواهند.

دانش آموزان محروم و محکوم به تدریس در مدارس بی امکانات دولتی، کتاب و دفتر و لباس و کفش و غذا نمی خواهند، برابری می خواهند و برادری!

جشن عاطفه ها و کمک ثروتمندان و سرمایه داران، کمکی به تحقق و اجرای عدالت نمی کند، که خود با بی تفاوتی، بی عدالتی را ترویج و تشویق می کند.

نهایت انقلاب خونین اسلامی، نباید به جشن عاطفه ها ختم شود، که جشن عاطفه ها از زمانی شروع شد، که تشریفات و مدارس غیرانتفاعی، بر خلاف اصول قانون اساسی، متولد گشت و رشد کرد.

جشن عاطفه ها قادر به پر کردن شکاف ایجاد شده طبقاتی نیست، عاطفه را نمی شود تقدیم کرد، فقط می توان تقسیم کرد.

فقر و محرومیت و نا داری و بیچارگی و بدبختی را می توان تحمل و باور کرد، اما تبعیض و بی عدالتی را نمی توان بسادگی و بدون کینه و عقده، تحمل و باور کرد.

جشن عاطفه ها، جشن رشد کینه و عقده هاست. جشن عاطفه ها، عزای فاطمه (س)، ماتم علی(ع) است.

در تنها کشور شیعه جهان، این چه جشنی است، که با اعلام بی عدالتی، بخاطر فقر برگزار می شود؟

در جشن تبلیغاتی عاطفه ها، نوحه خوانان باید نوحه بخوانند و مرثیه سرایان مرثیه بسرایند، جشن عاطفه ها، جشن هدیه و اعانه و صدقه نیست. جشن حقیقی عاطفه ها، جشن عدالت است.

در دوران انقلاب و سالهای سخت و تلخ جنگ تحمیلی، جشن عاطفه ها رنگ دیگر داشت، جشن عاطفه ها در آن دوران، جشن خون و شهادت و ایثار بود، و اما این جشن شهریوری عاطفه ها، میراث کدامین دولت است که به دولت عدالت محور احمدی نژاد سپرده شده است؟

در ماه عدالت شعبان، منتظران باید که در جشن عاطفه خون گریه کنند. برویم عاطفه را، عدالت را، عشق را، انتظار را یکبار دیگر معنا کنیم. توده های محروم اجتماع تشنه عدالتند، و عدالت تنها یک تصویر دارد.  19/6/84

 

 

صفحه نخست     ارتباط با ما     پيوندها     آرشيو     درباره ما   شوق دات کام 

تمامی حقوق این سایت برای سایت تحلیلی ، خبری شب نیوز محفوظ است