احمدی نژاد در جمع مردم کلیبر:

مردم باید بخواهند و فریاد بزنند تا عدالت رعایت شود!

آقای رئیس جمهور!

یکسال پس ازانتخابات ریاست جمهوری ، و رای آوردن شعارهایی که مهرورزی و شایسته سالاری و تحقق عدالت را وعده می داد ، اینک مردمی که برای رهایی از فقر و محرومیت و بی عدالتی، با خوشبینی و امیدوارانه، به احمدی نژاد رای دادند، چگونه باید عدالت خواهی خود را اعلام کنند و برای تحقق  عدالت فریاد بزنند، تا صدایشان شنیده و خواستشان دیده شود؟!

آقای رئیس جمهور!

مردم سالهای سال است که عدالت را خواسته اند و برای رعایت و تحقق آن، فریاد زده اند و می زنند، حال اگر صدای فریادشان شنیده نشده؛ یا عیب از صداهای گرفته است یا ازگوشهای بسته!

اگر مردمی که فشار فقر و گرانی و محرومیت و بیکاری امانشان را بریده، به خیابانها بریزند و بر علیه وضع موجود فریاد بزنند، کسی با آنان مقابله نخواهد کرد؟! آیا بعد از فریاد، که بیانگر اعتراضشان به فاصله طبقاتی و بی عدالتی است، وضعشان از وضعیت موجود خرابتر نخواهد شد؟!

آقای رئیس جمهور!

یعنی شما تا به امروز و پس ازاینهمه سفر استانی و دیدار با اقشار مختلف مردم، فریاد نفس بریده کارگران موقت و از کار بیکار شده را نشنیده اید؟! اگر نشنیده اید پس این سفرهای استانی چه نتیجه ای داشته است، و اگر شنیده اید، برایشان چه کار انجام داده اید؟!

آیا تا به امروز فریادی بر علیه وجود مدارس طبقاتی غیر انتفاعی نشنیده اید؟!آیا فریادی بر علیه مدیران ضعیف انتخابی خود نشنیده اید؟

آقای رئیس جمهور!

در طول یکسال گذشته مدام در تمام سخنرانیهایی که انجام داده اید از عدالت و مهرورزی و انرژی هسته ای گفته اید، و مردم با فریادهای خود حرفها و شعارهای شما را تائید کرده اند، و اما عدالتی که مدام از آن گفته اید کو؟ کجاست؟ یک نشانه کوچک برای امیدواری مردم بدهید، تا مردم باور کننند که عزمی برای مبارزه با مفاسد اقتصادی و هدفی برای تحقق عدالت و توانی برای اجرای آن وجود دارد!

مدام از عدالت گفتن و شعار عدالت دادن و تلاشی برای تحقق عدالت انجام ندادن، باعث سرخوردگی و ناامیدی مردم و لوث و مسخره شدن کلمه عدالت می شود.

بارزترین و مشخص ترین تابلو و نماد بی عدالتی در جامعه، مدارس طبقاتی غیرانتفاعی می باشد، و وقتی وزیر منتخب شما برای آموزش و پرورش، از سنگر طبقاتی یک مدرسه غیرانتفاعی به سنگر وزارت می آید، مردم دیگر چگونه، و چه فریادی بزنند که باعث خنده خودشان نشود؟!

آقای رئیس جمهور!

خسته نباشید! خیلی زحمت کشیده و بسیار سفر رفته و بسیار شعار داده اید. ممنون! حال اگر مردم ازخیر عدالت بگذرند و نخواهند که عدالت ایجاد و رعایت شود، و با توجه به عملکردهای انجام شده، به بی عدالتی موجود راضی باشند، شما در سخنرانی های بعدی ازچه موضوعی صحبت خواهید کرد؟ و چه شعارهایی خواهید داد؟!

در اینکه بر سر سفره نفت نشستگان نمی خواهند ازسر سفره بلند شوند تا مردم به سهم خود برسند، شکی نیست. در اینکه عده ای نمی خواهند مبارزه با مفاسد اقتصادی انجام گیرد حرفی نیست. در اینکه تعدادی بنا بدلایل سیاسی و حزبی  و جناحی، مخالف تحقق عدالت اجتماعی و باعث گرانی کاذب هستند، کوچکترین شبهه ای نیست. در اینکه رانت خوران و غارتگران بیت المال و کاخ داران و مفسدان اقتصادی می خواهند احمدی نژاد شکست بخورد بحثی نیست. این موضوع را نه تنها شما که بسیاری از آحاد مردم و حتی بی سوادترین افراد جامعه نیز می دانند. اما شما که بارها خود را فرزند و خادم ملت نامیده و ازمبارزه با فساد و تحقق عدالت گفته اید، برای مبارزه با این دشمنان عدالت و مردم و از جا بلند کردن بر سر سفره نفت نشستگان چه کرده اید؟!

کدام مدیر غیرجناحی را بر جای مدیر جناحی گمارده اید؟ کدام مدیر بهتری را بر جای مدیر بدتر قرار داده اید؟! با نگاه به گستره و مفاد عدالت، کدام انتخابی را خارج از دایره محدود و کوچک پیرامون خود انجام داده اید؟ آیا براستی همکاران شما در شهرداری و روسای ستادهای انتخاباتی شما در شهرهای مختلف کشور، برای بدست گرفتن پست های کلیدی و مدیریتی، شایسته ترین و لایق ترین و کاردان ترین افراد جامعه بوده اند؟!

آقای رئیس جمهور!

متاسفانه آنچه که امروزبخوبی مشخص است اینست، که مشغله کاری و مسئله هسته ای و موضوع مسافرت های داخلی و خارجی، شما را ازحقایق روشن جامعه دور کرده است.

مسئله ای که مردم را سخت آزار می دهد، گرانی و تورم و فشارهای اقتصادی نیست، بلکه مسئله دردآور و غیر قابل تحمل، عمیق تر شدن فاصله طبقاتی و تشدید بی عدالتی در جامعه و بی تفاوتی مدیران نسبت به شرایط موجود و عدم تحقق شعارها است.

ویزیت پزشکان، طبق سنت و روال هر ساله، بدون هیچ قاعده و منطقی، بیست درصد افزایش پیدا کرده، تا تصویر بی عدالتی، دارای جذابیتی مضاعف گردد؛ و تا آنگاه و آنروزکه درآمد یک روزیک پزشک، از درآمد یک سال یک کارگر قراردادی بیشتر است، و درآمد و سود بعضی از  دلالان و زمینخوران بی سواد، با درآمد پزشکان و جراحان متخصص برابر و گاه بیشتر است، گفتن ازعدالت، یک شعر بی قافیه است!

آقای رئیس جمهور!

یکی ازمردم! یکی که وابسته به هیچ گروه و حزب و دسته و باند و جناحی نیست، اینک فریاد می زند عدالت! عدالت! عدالت!