
آقای رئیس جمهور!
با سلاح کند مصلحت، نمی توان با فساد جنگید و عدالت ایجاد کرد
رئیس جمهور، در تمام سخنرانی ها و دیدارهایی که در سفر خراسان جنوبی داشت،
در میان اقشار مختلف مردم، از عدالت و خدمت و تحول و پیشرفت و مبارزه با
مفسدان اقتصادی و غارتگران بیت المال گفت، و در جمع دانشجویان بیرجند، با
صراحت و شجاعت، اعتراف و اعلام کرد، که « وامدار هیچکس، گروه و دسته ای جز
ملت بزرگوار ایران نیست»
رئیس جمهوری که از عدالت و شایسته سالاری و وام خود به مردم ایران می
گوید، آیا تابحال در انتخاب و انتصاب وزیران و استانداران، هیچگاه نظر و
خواست مردم را پرسیده و جویا شده است؟! آیا مدیران خود را بدون توجه به اصل
و نسب و رابطه، از میان توده مردم انتخاب کرده است؟ همه مردان و مدیران
رئیس جمهور، مردان و مدیران مردم می باشند؟ مردمی که احمدی نژاد می گوید،
کدام مردم هستند؟
انتخابات حساس و سرنوشت سازی که در پایان دوران سازندگی و اصلاحات، باعث
پیروزی و به ریاست جمهوری رسیدن احمدی نژاد گشت، بسیاری از پندارها و
تصویرها را شکست و ثابت کرد، که گروهها و احزاب و جناحهای سیاسی، بدلیل نوع
عملکرد، در جامعه و مردم، پایگاه و جایگاهی نداشته و ندارند، گروههای راست
و چپ و مختلف سیاسی، با تمام هزینه و تبلیغات، بسختی و با ناباوری شکست
خوردند، تا قدرت و ارداه مردم مشخص شود، و آهنگر زاده ای تنها و غیروابسته،
برای خدمت، به قدرت برسد.
و اما! ماندن و چرخش رئیس جمهور،در دایره کوچک و بسته پیرامون خود، و عدم
مراجعه به دایره باز توده مردم، ثابت کرد، که فصل شعار، در پایان فصل
اصلاحات، باز ادامه داشته، و مردم هنوز، نقش مهمی در تعیین سرنوشت خود
ندارند.
رئیس جمهوری که از مردم و عدالت و حق و مهر می گوید، تابحال هیچگاه نظر
مردم را در رابطه با هیچ قضیه ای نپرسیده، و بعنوان نماینده و منتخب مردم،
گاه در راستای برنامه و منافع و خواست گروهها و باندها، صحبت هایی نموده و
حرکاتی انجام داده است، که مردم هیچگاه موافق آن نبوده اند، و نیستند.
آنها که در انتخابات ریاست جمهوری، با هر دلیل و عقیده، به احمدی نژاد رای
نداده اند نیز جزئی از مردم ایران هستند، نظر و خواست و حق و حقوقی دارند،
و احمدی نژاد اینک، رئیس جمهور همه مردم ایران است، نه رئیس جمهور عده ای
از مردم.
رئیس جمهور در جلسه رای اعتماد مجلس به وزیران می گوید: شهرت دلیل شایستگی
نیست، صحیح است؛ اما آیا وابستگی و رابطه و رفاقت، دلیل شایستگی می باشد؟
احمدی نژاد با معرفی محصولی و فرشیدی به مجلس، نه تنها شعارهای خود، که نظر
و دیدگاه مردم را نیز نادیده گرفت، و فراموش کرد.
راه اصلاحات و عدالت و مهر و عشق و تحول و پیشرفت و توسعه، از آموزش و
پرورش می گذرد، و آمدن فردی از درون یک مجتمع غیرانتفاعی، به وزارت آموزش و
پرورش، آیا زنگ خطری برای عدالت و توده محروم جامعه نیست؟
در عدالت احمدی نژادی، مدارس طبقاتی غیرانتفاعی، چه جایگاه و ارزشی دارند؟
با وجود مدارس طبقاتی غیرانتفاعی، می توان به تحقق عدالت اجتماعی و از بین
رفتن تبعیض و نابربری امید داشت؟
رئیس جمهور در مجلس می گوید: می خواستم نام دانه درشت هایی که بر بیت المال
چنگ زده اند را اعلام کنم، اما دوستان مشفق، مصلحت ندانستند و نگذاشتند.
آقای رئیس جمهور!
آنانی که در لباس دوست،شما را به جاده و راه مصلحت، ارشاد و تشویق می کنند،
و مانع از افشای حقیقت و رسوایی مفسدان اقتصادی می گردند، دوست شما و مردم
هستند، یا دشمن عدالت و مردم و حقیقت؟
این چه دوستی است، که نمی گذارد رئیس جمهور به عدالت بیندیشد، راه خود را
برود، و با شجاعت، برای بردن پول نفت به سر سفره مردم، سر سفره نفت نشستگان
را از جای خود بلند کند؟
در هنگامه و شرایطی که قدرت و ثروت،در انحصار و اختیار مخالفین شعارها و
برنامه های احمدی نژاد است، با سلاح کند مصلحت، نمی توان به جنگ واقعیت ها
و فساد اقتصادی رفت، و عدالت ایجاد کرد.
احمدی نژاد امروز ناخواسته، در دایره کوچک بسته، با اعتماد به مشاورین و
دوستانی خاص، در گرداب سیاست و مصلحت می افتد، و راهی را که خاتمی
صداقتمدار رفت و شکست خورد می رود.
احمدی نژاد برای پیروزی، برای تحقق عدالت اجتماعی و قطع دستان غارتگران از
بیت المال، باید سلاح مصلحت خاتمی را بر زمین بگذارد، و سلاح حقیقت را
بردارد، و بدون واهمه، با اتکاء به خدا و قدرت مردم، به جدال با دشمنان
عدالت و مفسدان و غارتگران اقتصادی برود.
احمدی نژاد، تنها از میان آنهایی که می شناخته، وزیران و مدیران و معاونین
و مشاوران خود را انتخاب نموده است، و این عدالت نیست؛ چرا که در میان
بسیاری از آنهایی را که نمی شناخته و دور از لایه های قدرت و سیاست بوده
اند، لایقتر و شایسته ترین هایی وجود داشته اند و هستند، که بدلیل عدم
گردش اصولی نخبگان، هیچگاه نتوانسته اند، طرح و ایده و برنامه خود را ارائه
و اجرا کنند.
آقای رئیس جمهور!
با این کابینه و این مجلس و در این شرایط ، شعار عدالت و اصلاحات می توان
داد؛ از عدالت و اصلاحات می توان گفت؛ اما عدالت و اصلاحات، نمی توان ایجاد
کرد و انجام داد.
صندوق مهر رضا، با تمام تبلیغات و برنامه اعلام شده، به جوانان و مردم «مرغ
تخمگذار» نمی دهد، «تخم مرغ» می دهد، و این حقیقتی است، که برای اجرا و
تحقق عدالت، باید در نظر گرفت.
برای تحقق عدالت اجتماعی و تبدیل شعار به عمل، صندوق مهر رضا،باید تولید و
اشتغال و سود و برنامه و مدیریت داشته باشد. سهام عدالت نیز، شعار و بی
پشتوانه و مسکن است، و نمی تواند با توجه به سیستم اقتصادی حاکم، نقشی در
تحقق عدالت و از بین بردن فقر و تبعیض و نابرابری ایفاء نماید.
سهام عدالت و صندوق مهر رضا، در صورت تبدیل شدن به مجتمع تولیدی مهر رضا،
می تواند راهی برای رسیدن به عدالت باز نماید.
آقای رئیس جمهور!
با عرض معذرت، هدف و مقصد را درست انتخاب کرده اید، راه را اشتباه می روید.
یک لحظه از فضای ایجاد شده بیرون بیایید، «نامه ای برای امشب» را دوباره
بخوانید، و به میان مردمی که در اوج یاس و نا امیدی، احمدی نژاد را بخاطر
احمدی نژاد انتخاب کردند بیایید.
احمدی نژاد، آهنگر زاده و کاوه ایران امروز است، و ضحاکان امروز ایران،
مفسدان اقتصادی و غارتگران و زیاده خواهان و مصلحت گرایان و منفعت طلبان و
دشمنان عدالتی هستند، که خدا و انقلاب و مردم و ایران را فراموش کرده، و
لباس ریا و فریب و دروغ و عافیت پوشیده اند.
محمد رضا شوق الشعراء 21/8/84 یزد