سخنی کوتاه با وزیرفرهنگ و ارشاد اسلامی

مشکل امروز ایران با قرآن، و قرآن با جامعه چیست؟!

در حالیکه شبکه خبر، با غرور و افتخار، از کتابت کوچکترین قرآن جهان در سه صفحه به ابعاد 16 در 12 سانتی متر و بر روی صفحات طلا توسط «رائین خانزاده» که قبل از این نیز 160 خط قرآن را بر روی یک دانه برنج نوشته بود خبر می دهد، و کاتب آیات قرآن بر روی تار مو و ذرات شکر را هنرمند می نامد، صفار هرندی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت نهم نیز، در آئین افتتاحیه پانزدهمین نمایشگاه قرآن کریم در تهران، با اشاره به اینکه « در رژیم گذشته، برای منکوب کردن قرآن اقداماتی می شد، اما برای ترویج فعالیت های قرآنی و کتاب الهی، قدمی از سوی حکومت برداشته نمی شد» می گوید:« امروز، تعداد کتاب هایی که در حوزه قرآن نوشته می شود، کم نیست؛ و فعالان قرآن ما، نام آوران صحنه های بین الملل هستند. قاریان ما، قرآن را از خود عرب زبان ها زیباتر! گوش نوازتر! و بلیغ تر! به مخاطب عرضه می کنند»

و اما آقای صفار هرندی!

مشکل امروز ایران با قرآن، و قرآن با جامعه چیست؟!

کانون و موسسات بسیاری در ایران، با بودجه های کلان دولتی و مردمی، روخوانی و حفظ  قرآن را آموزش می دهند، انتشارات و چاپخانه های دولتی و خصوصی بسیاری در ایران، با انواع کاغذهای مرغوب ایرانی و خارجی، قرآن های بسیار زیبا و شکیل، با خطوط و طرح و تذهیب و قطع های مختلف و گوناگون چاپ و منتشر می کنند، صدا و سیمای جمهوری اسلامی، شبکه قرآنی دارد، قاریان، بسیار زیبا و بلیغ قرآن می خوانند، و خوشنویسان و کاتبان بسیاری، با صرف وقت و دقت بسیار، قرآن را خوشنویسی می کنند، و ما «قرآن» می خوانیم و «قرآن» گوش کرده و حفظ می کنیم، و مدام در سخنرانی ها، از قرآن می گوییم، و آیه های آن را به شهادت می گیریم، و اما بزرگترین مشکلی که با آن روبرو هستیم، آن است که به قرآن عمل نمی کنیم، که اگر عمل می کردیم، جامعه امروز ایران و کشورهای اسلامی اینگونه نبود! بود؟!